Roma invicta: Μαθήματα πολιτικής και διοίκησης παρμένα από την ιστορία.

Πάντα προσπαθούσα να καταλάβω γιατί εκτιμούσα τόσο πολύ τους αρχαίους Ρωμαίους. Σίγουρα όταν ήμουν μικρός λάτρευα την πολεμική τους μηχανή. Όμως καλοί στρατοί υπήρξαν και άλλοι τους οποίους ουδέποτε θαύμασα, όπως για παράδειγμα οι Ούννοι ή οι Μογγόλοι, ή οι Άραβες. Μετά μάλλον συνειδητοποίησα ότι τελικά αυτό που με συγκινούσε στην Ρώμη ήταν αυτά τα οποία πρέσβευε. Σίγουρα σε πολιτιστικό επίπεδο ήταν κατώτερη των Ελλήνων, με εξαίρεση όμως τον Μέγα Αλέξανδρο, οι Έλληνες δεν είχαν κανένα σκοπό να μοιραστούν τον πολιτισμό τους με κανέναν. Άλλωστε βάρβαρος ήταν όποιος δεν ήταν Έλληνας και οι Ρωμαίοι ήταν και αυτοί στα μάτια των Ελλήνων βάρβαροι. Όμως οι Ρωμαίοι σε αντίθεση με τους Έλληνες, παρότι πάλεψαν για να υιοθετήσουν τον Ελληνικό Πολιτισμό, μετατρέποντας τον σε Ελληνορωμαϊκό, θεωρούσαν ηθική τους υποχρέωση να τον εξαπλώσουν ακόμα και με το σπαθί. Όμως δεν ήταν αυτό το κύριο στοιχείο που εκτιμώ και θαυμάζω στην Ρώμη. Τα στοιχεία αυτά είναι δύο.