«Η ΑΘΗΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ»

Σήμερα είδα ένα άρθρο ενημερωτικής ιστοσελίδας, σε ανάρτηση «διαδικτυακής φίλης», όπου παρουσιάζει πως η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ σε μια συγκέντρωση στην Ακαδημία Πλάτωνος όπου ήταν καλεσμένη να μιλήσει, είπε πως «Η Αθήνα δεν είναι πια στην Αθήνα» παραφράζοντας την φράση «Η Ρώμη δεν είναι πια στη Ρώμη» από το δραματικό έργο «Σερτούριος» [1].

Αμέσως έπεσε σωρός εξαγριωμένων Ελλήνων του διαδικτύου να την φάνε, ονομάζοντας την μάλιστα και «ανθέλλην». Βεβαίως έτσι είναι αν « Έλληνας» θεωρούμε οι Έλληνες ότι είναι όποιος μας «χαϊδεύει τα αυτάκια», που έλεγε κάποτε και ο λαός.

Και τίθεται το ερώτημα αλήθεια, τι είναι ο «Έλληνας»;

Αν σκεφτούμε ότι η λέξη προϋπήρξε των Νεοελλήνων, οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι νομίζω ότι ήταν πιο κοντά στον ορισμό, αν θα μπορούσαμε να δώσουμε έναν τέτοιο. Αφού έχουν προηγηθεί χρονικώς.

Φυσικά και ο ίδιος προσωπικά πιστεύω στη φυλετική και πνευματική συνέχεια του Ελληνισμού. Όπου από την Κλασσική Αρχαιότητα και τα Ελληνιστικά χρόνια, πέρασε στον Ρωμιό και έφτασε στο σήμερα. Δεν θα μπορούσε άλλωστε να εξηγηθεί αλλιώς η ύπαρξη ενός λαού στο κάτω άκρο της Βαλκανικής που ομιλούσε τα Ελληνικά και παράλληλα τύχαινε να είναι Χριστιανικός.

Οι Έλληνες ορίζανε ως όμοιους, δηλαδή ως Έθνος, το «Όμαιμο, το Ομόγλωσσο και το Ομόθρησκο». Φυσικά εμείς τίποτα δεν έχουμε ίδιο με εκείνους, άρα αν παίρναμε τον ορισμό εξ αρχής θα βλέπαμε ότι η παραπάνω συνέχεια δεν αποτελεί απολύτως τίποτα. Δεν είναι όμως έτσι γιατί όλα τα Έθνη έχουν τέτοιου είδους συνέχεια. Επομένως είναι προφανές ότι και η Αρβελέρ δεν κατακρίνει αυτό το σημείο. Προφανώς και ξέρει ότι είμαστε Έλληνες. Τι είναι όμως αυτό που κατακρίνει;

Αν κανείς διαβάσει το άρθρο της, θα δει ότι η ίδια το αιτιολόγησε αυτό που είπε. Η ίδια είχε ζήσει σε μια διαφορετική, ομορφότερη Αθήνα και είπε και συγκεκριμένα τι ήταν εκείνα που την έκαναν ομορφότερη. Παράλληλα καυτηρίασε την καταστροφή της Δημόσιας Περιουσίας ωσάν να λογίζεται ιδιωτική, με γκράφιτι και παντός είδους κακαίσθητα μωσαϊκά προσωπικής πρωτοβουλίας κυριολεκτικά του καθενός, σχολιάζοντας ακόμα και το βάψιμο του Πολυτεχνείου προ ολίγων ημερών από αγνώστους. Να θυμίσω ότι ακόμα και εκείνο το γεγονός, αυταπόδεικτα κατακριτέο για άλλα κράτη βρέθηκαν ορισμένοι γραφικοί να το υπερασπιστούν. Επομένως σε τι έχει άδικο η Αρβελέρ σε αυτό που είπε;

Ο Αλκιβιάδης να θυμίσουμε σε όσους «Έλληνες» το έχουν ξεχάσει, κατηγορήθηκε κάποτε επειδή είχαν βεβηλωθεί οι προτομές των Ερμών στην Αθήνα. Δηλαδή για βανδαλισμό. Ο Αλκιβιάδης. Όχι κάποιος τυχάρπαστος. Επομένως αυτό που σε εκείνη την Αθήνα ήταν αυτονόητο, φαίνεται ότι σε αυτή δεν είναι. Επομένως που σφάλει η Αρβελέρ σε αυτό που είπε ακριβώς; Τι λάθος έκανε στον συλλογισμό της; Εδώ λίγες μέρες πριν καταληψίες της Ακαδημίας Αθηνών, και της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ έβαψαν αγάλματα και βανδάλισαν τοίχους, κτίριο και έργα τέχνης και μένουν ατιμώρητοι.

Να το πάω και λίγο παραπέρα, αν κανείς κυκλοφορήσει στην Αθήνα θα δει μια πόλη που περισσότερο θυμίζει Κάιρο παρά Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα. Μόλις χθες έτυχε να περπατήσω στην πλατεία Συντάγματος όπου ένας άνθρωπος πουλούσε υλικά για σαπουνόφουσκες και παράλληλα έκανε και τέτοιες στην μέση της πλατείας, παραπέρα ήταν ένας άνθρωπος με ταμπέλα που ζητούσε βοήθεια και παραπέρα ένας οργανοπαίχτης που έστησε το μπουζούκι του και έπαιζε ρεμπέτικα άσματα. Μιλάμε για την Πλατεία Συντάγματος. Σαν να λέμε Trafalgar Square του Λονδίνου.

Πάει κανείς στο Μοναστηράκι και θυμίζει η κατάσταση παζάρι του Καΐρου. Ακόμα και η Κωνσταντινούπολη τέτοιο ορυμαγδό Ανατολίτικου Παζαριού δεν έχει, πιο Ευρωπαϊκή πόλη μοιάζει. Παντού πάγκοι, μαύροι που παίζουν μουσική και χορεύουν, οργανοπαίκτες, κλαρίνα, ζουρνάδες, άστεγοι. Όλα εκεί.

 Υποτίθεται ότι αυτό είναι το τουριστικό κέντρο της Αθήνας. Ποιον τουρισμό να περιμένεις μετά; Κάθε πόλη έχει έναν χαρακτήρα να δείξει στον τουρίστα. Άλλες έχουν τον Μεσαίωνα, άλλες την Αρχαιότητα, άλλες το Μοντέρνο, όλες όμως οι πρωτεύουσες έχουν μια ιδιοσυγκρασία να δείξουν, έναν «ρυθμό». Εμάς αυτό το συνονθύλευμα τυχαίων καταστάσεων και προσωπικής, ιδιωτικής (όχι Δημόσιας) κακογουστιάς, τι «ρυθμό» δίνει άραγε; Είναι εικόνα που τιμάει την χώρα;

Επομένως αντί να μας πειράζουν αυτά που πρέπει να μας πειράζουν, αντί να τα διορθώσουμε, και οι «Ελληνάρες» να δώσουμε αν χρειαστεί και ένα «μπερντέκι» ξύλο στους κανακάριδες μας που έχουν κάθε πρωτοβουλία να βάφουν και να βρωμίζουν με τις μουτζούρες τους κάθε τοίχο, ιδιωτικό και δημόσιο, μας πειράζει η Αρβελέρ γιατί τάχα μας προσέβαλλε.

Εμείς προσβάλλουμε το όνομα των Αρχαίων προγόνων μας και αυτό δεν είναι η πρώτη φορά και ο μόνος τρόπος και έχει δίκιο η Αρβελέρ που αυτά τα λέει μόνο μέσα στην χώρα για να σοβαρευτούμε επιτέλους. Ποτέ αυτές τις απόψεις δεν τις εξέθεσε στο Εξωτερικό για να μην μας «λερώσει» και ίσα ίσα η ίδια αποτελεί τιμή για την χώρα που είναι Ελληνίδα. Αυτή την Κυρία λοιπόν αποφασίσαμε να την πούμε «Ανθέλληνα» εμείς οι «Έλληνες».

Το να είσαι Έλληνας (κατά την προσωπική μου άποψη) είναι κάτι ανώτερο από το να έχεις γεννηθεί στην Ελλάδα, από Έλληνες γονείς, ομιλούντες την Ελληνική γλώσσα. Είναι State of Mind, που θα έλεγαν και οι Άγγλοι. Και αυτό τον τρόπο σκέψης, την κουλτούρα ζωής, την αισθητική ευαισθησία οι Νεοέλληνες δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να την βιάζουμε καθημερινά, μη αναφέροντας την έλλειψη λογικής σε  συζητήσεις, πολλώ δε μάλλον σε τρόπο σκέψης της καθημερινότητας μας.

Ντροπή μας και πρέπει κάποια στιγμή να απαιτήσουμε τέτοιες αλήθειες να τις λένε και οι πνευματικοί άνθρωποι της χώρας, όχι μόνο οι Έλληνες του Εξωτερικού που διαπρέπουν εκεί και προσπαθούν να μας μάθουν και δέκα πράγματα. Πρέπει επιτέλους και η Ελληνική Πνευματική Ελίτ να μιλήσει και να σταματήσει να χαϊδεύει τα αυτιά του κόσμου για να διατηρεί τις «τιμές της». Ενός κόσμου που έχει καταντήσει ως κακομαθημένος ανάγωγος έφηβος. Και αυτό είναι άλλωστε το χρέος της. Αν δεν μπορεί να αποχωρήσει να αφήσει την θέση της σε κάποιους που να μπορούν και να θέλουν να πράξουν το Δέον.

Σινίκογλου Μιχάλης

[1] http://www.tanea.gr/news/culture/article/5234439/arbeler-giati-h-athhna-den-einai-pia-sthn-athhna/